احساس پیری، خرفتی، بی‌مصرفی، پوچی و دست و پاگیر بودن دارم. در این دوره نه چیزی دارم و نه چیزی برای داشتن متصورم. همه چیز در فاصله‌ای دور قرار گرفته. نه رویایی، نه هدفی. تا به حال این قدر پوچ نبودم، هیچ وقت.