همه چیز به همه چیز ربط دارد یا به طور خلاصه و معروف "اثر پروانه‌ای" ایده‌ی اصلی فیلم "BABEL " محصول سال ۲۰۰۶ است. فیلم بهت‌آوری‌ست.

اوایل سال در اولین جلسات حضوری بعد از تقریبا سه ترم دوری از دانشگاه و تقریبا تحمل یک ترم و نیم کلاس‌های مجازی بی‌کیفیت، در کلاس "نمایش در ایران" استاد شهبازی این فیلم را معرفی کرد، البته فقط موسیقی فیلم. فیلم را ندیده بودم اما موسیقی پایانی فیلم را صدها بار جاهای مختلفی شنیده بودم.

استاد شهبازی آدم عجیبی بود. تمام کلاس را در حال گلایه کردن از اوضاع دانشگاه و نحوه‌ی ظرفیت دادن و کلاس گذاشتن و آدم‌های بی‌سواد و بی‌فرهنگ بود. اما مطالب درس را در قالب وویس در گروه واتساپ قرار می‌داد. البته شکایت‌هایش فقط به دانشگاه هم ختم نمی‌شد و تبحر زیادی در اعتراض به وضعیت مطالعه و درس خواندن دانشجوها و سر کار گذاشتن ما داشت. در کل اما انتقاداتش در من اثر کرد و این درس خواندن نصف و نیمه را گذاشتم کنار. هر چند تلاش کرد منصرفم کند، با آن شرایط از من دانشجو در نمی‌آمد.

خواستم بیشتر در مورد آن کلاس بنویسم ولی خب چه دلیلی برای نبش قبر خاطرات هست؟