دلکاوه

نمی دانم چه رمزی ست که وقت فلاکت بدن مقاوم می شود. می خواهد بیشتر تاب و توانش را نشان دهد! می خواهد عرض اندام کند که آهای می توانی روی من حساب کنی ولی کافی ست رویش حساب باز کنی، ضعف می کند، سر گیجه می گیرد، دل ضعفه می گیرد، رعشه می گیرد، زرد و سست می شود، وا می رود. کافی ست جایی بخواهی برای پیشرفت و زندگی دو پله بیشتر بالا بروی، نفسش بالا نمی آید که کجا؟ آخر چرا این طور است؟